«Πολλάκις εδοκίμασα την λόγχη και την φυλακή, κατανοήσας έτσι ότι η πρόοδος της ιδέας έχει ανάγκην αυτοθυσίας και ότι το δέντρο του αγώνα ποτίζεται με αίμα και όχι με νερό».
Τα αιματηρά επεισόδια που συνέβησαν στις 6 Μαρτίου του 1910 (108 ολόκληρα χρόνια πριν) εντάσσονται στη μακρά ιστορία του αγροτικού ζητήματος στη Θεσσαλία.Και παρότι έλαβαν
«Μετά από 39 μέρες στον δρόμο, ο αγώνας ούτε σταματάει ούτε αναστέλλεται. Απλά, όπως αποφασίσαμε όλα τα μπλόκα, από αύριο αλλάζει η μορφή πάλης. Θα είμαστε σε επαγρύπνηση και με το όπλο παραπόδα».